Onmisbaar

De kop is er af, de spanning is weg. Je merkt het aan ze, de Ballonrenners. De sfeer bij het ontbijt is ontspannen, de renners pakken de fietsen en staan mooi op tijd klaar.

Vandaag (vrijdag 12 juni) gaan twee groepen renners op pad. De eerste groep die vertrekt zijn de renners die nog wat hoogtemeters gaan maken, door middel van een stevige steile klim. De andere groep rijdt hoofdzakelijk door vlak terrein, met wat kleinere beklimmingen er in.

Ook vandaag is de begeleiding paraat. Op weg naar de start van de klim rijden ze achter de groep aan en zorgen ervoor dat het andere verkeer gealarmeerd is voor de aanwezigheid van deze ploeg renners. Bij de start van de klim zijn ze weer paraat. Wanneer de renners het willen, kunnen ze de bidons nog een keer vullen en kunnen ze de helm inleveren. Want echt, klimmen zonder helm is in temperaturen rond de 30 graden echt lekkerder dan met helm.

Tijdens de klim komt de begeleiding weer voorbij. Foto’s worden gemaakt, aanmoedigingen gaan door de warme lucht. De percentages schieten regelmatig boven de 7 en 8% en de vraag of het nog goed gaat is dan ook niet voor niks. Het is fijn dat deze mensen zich bekommeren om jou als renner.

Wanneer we even later allemaal bij het eindpunt van de klim zijn, staan ze weer klaar met vers water, de fotocamera en de helmen. We nemen het ervan op de Col Amic, genieten van het mooie uitzicht en de gezelligheid die we ervaren.

Maar het wordt tijd voor de afdaling. De begeleiding rijdt achter ons aan. En weer blijken ze onmisbaar wanneer één van de renners in de afdaling lek rijdt. De routine van het bandje wisselen zit er nog niet helemaal in, dus gaan fiets en renner achterin de auto en kan iedereen weer goed naar het hotel terug. Weer een fantastische rit gemaakt, ook dankzij de begeleiding!

de begeleiding: Dirk-Jelke, Renata, Eric